افزایش تعداد بی خانمان ها در اقتصاد اول اروپا

کارشناسان معتقدند دولت آلمان نمی تواند به وعده خود برای پایان دادن به بی خانمانی در برلین تا سال 2030 عمل کند.

آنته فورشتنائو که مادر چهار فرزند است، به یورونیوز گفت که نگران استطاعت مالی خود برای خرید هدایای کریسمس است، درست زمانی که اجاره‌اش امسال افزایش یافته است. وی تقریباً هر روز با فرزندانش برای ناهار به آرشه می‌روند.

سیگلکو می‌گوید که دولت باید روی این کودکان سرمایه‌گذاری بیشتری کند تا به آن‌ها امید به آینده بدهد.

این هفته، بانک غذای “تافل” بیش از 10 هزار بسته اهدایی مواد غذایی را برای افراد نیازمند در فصل کریسمس آماده کرد. اما آنها می گویند که کمک‌ها از سوی دولت باید بیشتر انجام شود.

 


منبع: https://tn.ai/3010689

انتهای پیام/

بر اساس این گزارش، علیرغم کاهش نرخ زاد و ولد در این کشور، فقر در میان کودکان سه برابر شده و به بیش از 3 میلیون نفر رسیده است.

بر اساس این گزارش، وقتی والدین توان مالی نداشته باشند و فرزندانشان نتوانند در فعالیت‌هایی مانند رفتن به سینما با دوستان یا همکلاسی‌هایشان شرکت کنند، این فرزندان در معرض خطر منزوی شدن هستند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از یورونیوز، افزایش هزینه‌های زندگی، کمبود مسکن و افزایش قیمت مسکن به شدت به خانواده‌های آلمانی آسیب وارد کرده و این در حالی است که همزمان با تعطیلات کریسمس سازمان‌هایی که برای کمک به بی‌خانمان‌ها راه‌اندازی شده‌اند برای جمع‌آوری کمک‌های مالی مورد نیاز آن‌ها با مشکل مواجه هستند.

اما فقر در خیابان‌ها نیز نمایان است. طبق آمار رسمی آلمان، امسال تعداد بی‌خانمان‌ها در سراسر این کشور به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.

“سازمان آرشه” یکی از این خیریه‌هاست و برای خانواده‌های فقیر مواد غذایی جمع‌آوری و از کودکان آن‌ها حمایت می‌کند. تقریباً 30 سال پیش، زمانی که این سازمان تأسیس شد، 1.2 میلیون کودک در فقر مالی در آلمان زندگی می‌کردند.

برند سیگلکو، بنیانگذار سازمان آرشه نیز در این باره می‌گوید: فقر نه تنها مالی بلکه عاطفی نیز هست. وی تأکید کرد که بسیاری از افرادی که از این خیریه می‌خواهند که از آنها حمایت کند، مادران مطلقه هستند.

وی گفت: در حال حاضر شرایط برای من سخت است. دو ماه پیش پزشکان تشخیص دادند که مبتلا به سرطان شدم و نتوانستم به کارم ادامه دهم.

برخی از کودکان نیز به دلیل “فقیر” بودن مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند و در نهایت در مقابل دیگر کودکان زورگو تسلیم می‌شوند. این کودکان فقیر معمولاً امید چندانی نسبت به کسانی که در رفاه هستند، ندارند.

فورستناو همچنین نگران افزایش قیمت بنزین است و به این فکر می کند که آیا ارزش رفتن به محل کار را دارد، زیرا وی باید با ماشین به محل کار خود به عنوان یک پرستار کودک یا سالمند برود.